خسته و تنها مرا با خود می برد

و در خلوتی ، بی صدا

پر از فریاد سکوت

مرا فریاد می زند

و عاشقانه ترین غزلم را می سوزد

و تمام آبی را می خوابد

و صداقتی که می میرد

و در آخر مرا هم در انتظار نگاهی

می گذارد و می رود