که شکسته است در باد

و همه نقش تو مانده است در یاد

و غزل ها که در این

سطر سیاهم

همه گشته آزاد

و همه باور من

چو مترسک به سر کشت

و کلاغان به سرش خانه و زاد

و تو از گوشه چشمت

نگاهی نکنی

به همه درد نشانده به درون دل خسته 

پر از ناله و فریاد

و در این باد

همه ی جام سکوتم

پر از غصه و فریاد

شکسته است

و یاد تو فقط مانده در این یاد.